Yıl:2016   Cilt: 8   Sayı: 1   Alan: Tarih

  1. Anasayfa
  2. Makale Listesi
  3. ID: 732

Osmanlı Devleti'nde Sürgün Cezası ve Karahisar-ı Sahib'e Yapılan Sürgünler (1815-1839)

Mehmet GÜNEŞ

Osmanlı Devleti'nde başlangıçta bir iskan metodu olarak, daha sonraki dönemlerde decezalandırma amacıyla etkili bir sürgün politikası uygulanmıştır. Bir cezalandırma metodu olaraksuçlular, suçlarının niteliğine göre Osmanlı coğrafyası dahilinde çeşitli yerlere sürülmüşlerdir. Suçların nev'ine göre, merkeze yakınlık uzaklık gibi bazı kriterler çerçevesinde belirli bazı yerler sürgün mahalleri olarak sıkça kullanılmıştır. Nispeten suçları hafif görülen devlet adamları ve sair kimseler daha ziyade merkeze yakın yerlere gönderilmişlerdir. Bu bağlamda inceleme dönemimiz olan 1815-1839 yılları arasında Karahisar-ı Sahib de bir sürgün mahalli olarak kullanılmıştır. Bilhassa sürgün edilen devlet adamları için bazen "zorunlu ikamet mahalli" olarak tayin edilirken, bazen de başka bir yerde sürgün olan devlet adamları açısından daha uygun bir "memuriyet mahalli" olarak tercih edilmiştir. Buraya sürgün olarak gönderilen kimselerin direk ya da dolaylı yollardan yaptıkları af talepleri umumiyetle kabul görmüş,kahir ekseriyeti kısa sürede affedilerek serbest bırakılmışlardır.

Anahtar Kelimeler: Karahisar-ı Sahib, Afyonkarahisar, sürgün, adalet, sürgün mahalli, af

DOI Number: 10.9737/hist.2016118183


Exile in the Ottoman Empire and Exiles to Karahisar-ı Sahib (1815-1839)

This article examines the exile punishment in the Ottoman Empire in general and exile punishments to Karahisar-ı Sahib or Afyonkarahisar in particular from 1815 to 1839. The Ottoman justice system delivered different types of penalties for various types of crimes. In the exile punishments, the bigger a crimes was the further away was the exile location. Ottoman statesmen with light crimes were exiled to places closer to the capitol. Karahisar-ı Sahib or Afyonkarahisar in Western Anatolia was one of the exile locations. Ottoman officials were sometimes subjected to mandatory residence in the place to which they were exiled and still remained in state employment. These officials often requested pardon from the sultan so that they could return to work in Istanbul. The article presents that the majority of pardon requests were granted by the sultan.

Keywords: Karahisar-ı Sahib, Afyonkarahisar, Ottoman Empire, exile, place of exile, amnesty

DOI Number: 10.9737/hist.2016118183


280