International Journal of History ISSN:1309 4173 (Online) 1309 4688 (Print)

Year:2018 Volume: 10  Issue: 3  Area: History

Elif Özdemir
The Exile Policy of Ottoman Government According to Exile and Retaliation Register 1 (H. 1258-1259/M. 1842-1843)
 
The dictionary meaning of the term Exile (Nefy) is “to deport, ostracism”. According to the provisions of the period (H. 1258-1259 / M.1842-1843) examined in Nefy and Kisas Book No. 1, those who act against the law, who bribe, who inflict money / property on embezzlement, strayers, thieves, it seems that many people have been sentenced to exile. It was also seen that confinement in a fortress is a type of punishment applied in addition to exile penalties during the period examined. The convicts were deported to various places inside the Ottoman lands. Cities such as Gelibolu, Bursa, Ankara, Van, Kütahya, Tekirdağ, Sivas, Adana, Kayseri, Rodos, Aynaroz, Trabzon were substantial exile locations. Some of those who received the exile were later forgiven for various reasons and circumstances. In this article, the documents relevant to the subject between the years H. 1258-1259/M. 1842-1843 of the 1 number book of Exile and Retaliation will be studied

Keywords: Ottoman Law, Exile, Penalty, Reasons for exile, Amnesty

DOI Number: 10.9737/hist.2018.601

1 Numaralı Nefy ve Kısâs Defteri’ne Göre Osmanlı Devleti’nin Sürgün Politikası (H. 1258-1259/M. 1842-1843)
 
Nefy’in sözlük anlamı, “sürme, sürgün etme” demektir. 1 Numaralı Nefy ve Kısas Defteri’nde incelenen dönemdeki (H. 1258-1259/M. 1842-1843) hükümlere göre kanuna aykırı hareket eden, rüşvet alan, zimmetine para/mal geçiren kişilere, eşkıyalara, hırsızlara ve toplum içerisinde sorun çıkaran ve huzursuzluğa sebep olan birçok kişiye sürgün cezasının uygulandığı görülmektedir. İncelenen dönem içerisinde, nefy cezalarının yanı sıra kalebendlik ceza türüne de rastlanmıştır. Suçlular, Osmanlı coğrafyası dâhilinde çeşitli yerlere sürgün edilmişlerdir. Gelibolu, Bursa, Ankara, Van, Kütahya, Tekirdağ, Sivas, Adana, Kayseri, Rodos, Aynaroz, Trabzon gibi şehirler önemli sürgün yerleri olmuştur. Sürgün cezası alan kişilerden bazıları ise daha sonra çeşitli sebep ve şartlarla affedilmişlerdir. Bu makalede, 1 Nolu Nefy ve Kısâs Defteri’nin H. 1258-1259/M. 1842-1843 yılları arasındaki konu ile alakalı belgeler değerlendirilecektir.

Anahtar Kelimeler: Osmanlı Hukuku, Sürgün, Ceza, Sürgün Nedenleri, Af

DOI Number: 10.9737/hist.2018.601

Detail